Wat is wijsheid, vragen sommige ouders zich vertwijfeld af. Moet je de KID voor je kind geheim houden? Of kun je toch beter open kaart spelen? Openheid vergt moed en de nodige tact. Maar aan geheimhouding zijn ook risico's verbonden.
Neem het geval waarin een kind per ongeluk zelf ontdekte dat zijn wettige vader niet zijn biologische vader kón zijn. Tijdens de biologieles op de middelbare school legde de leraar uit dat bloedgroepen erfelijk waren. En dat bij sommige bloedgroepen van de ouders maar een beperkt aantal bloedgroepen bij de kinderen mogelijk waren. Toen schrok één van de leerlingen heel erg. Want zijn bloedgroep kwam niet overeen met de bloedgroep van zijn vader.
Een enkele keer gaat het mis bij echtscheidingen. Zoals bij de wettige maar niet-genetische vader, die tegen de moeder riep "En neem jij die kinderen ook maar mee, want ze zijn toch niet van mij!"
Het bovenstaande is niet bedoeld om u bang te praten, alleen om te benadrukken dat het riskant lijkt om met een geheim te blijven rondlopen. Trouwens, veel ouders ervaren jaren van angstvallig zwijgen ook als uitermate belastend. Daarom lijkt het voor alle betrokkenen gezonder om 'het' tijdens een goed voorbereid gesprek zelf te vertellen.
Geen ontrouw
Let wel: de nieuwsgierigheid van uw kind naar de onbekende biologische dοnοr heeft niets te maken met 'ontrouw' jegens u als ouder(s). Evenmin is het een teken van tekortschieten in de opvoeding. Ook voortreffelijk opgevoede kinderen, die zielsveel van ouder(s) houden, hebben vaak toch behoefte aan dat éne stukje ontbrekende kennis. Het weten van wie je biologisch afstamt kan sommige dοnοrkinderen een gevoel van volledigheid en gemoedsrust geven. Daarmee draagt het bij aan de identiteitsvorming.
Voor professionele begeleiding vindt u op onze website diverse verwijzingen naar de reguliere hulpverlening.